KATRIEN
E D
In een bar met kleine raampjes
E D
en veel tekens op de ruit
E D
zitten z' opium te schuiven
D E
t' komt bijna hun oren uit
Een agent die zo voorbij gaat
steekt z'n hoofd er even in
en pikt gluitigweg een oogje
naar een oosterse zeemeermin
E G
He Katrien mijn lieve bruid
D E
doe het licht nou even uit
E G
hang mijn sokken op de stoel
D E
en kom hier dat ik je voel
Op de kade staan de juffies
druk te wachten op de boot
en hun kleine zeematroosje
van bijna twee meter groot
In de herberg speelt de juke-box
een heel melancholisch lied
en een ouwe vent zegt lallend
dat hij twee bazinnen ziet
s' Avonds giet je met veel herrie
een kuip whisky door je keel
en je frazelt flauwe moppen
over muizen in het meel
s' Morgens lig je dan te worstelen
met een kater van formaat
en je zegt dan pot vol koffie
t' was gisteren weer erg laat
