Je troont zeer bewust in je torenhoge paleizen
Beschut en bewaakt door sterke wachters alom
waar je ver van de wereld zit te vergrijzen
Voor je het weet ben je helemaal krom
Je Raad zingt er in koor heel mooie liederen
en kijk eens aan, wat zijn ze, O zo vroom
terwijl aan de inkompoort duizenden lieden
verkommeren, blijkt dit echt wel op een droom
Jezus, wat een verheerlijkte verschijning
Die wij begroeten daar hoog op het balkon
Met de armen wijd open [als] in opperste aanbidding
Ons vraagt de armen te geven al wat je maar kon
Je vermoeide armen tillen erg gewichtig
al het goud aan je vingers dat je draagt
in het vergulde gewaad een beetje opzichtig
maar wat wil je zolang de mode je niet behaagt
Je eist het recht op onfeilbaar te spreken
Maar een rechtvaardige ? Er is er nog niet één!
En je dienaars die dagelijks omgaan met leken
Laat je zonder meer vallen als een steen
Jezus, wat een verheerlijkte verschijning
Die wij begroeten daar hoog op het balkon
Met de armen wijd open [als] in opperste verrukking
Ons vraagt de armen te geven al wat je maar kon
Als een bonte papegaai praat je eensgezind
over een nieuwe orde die er komen moet
grijnzend zoek je in je rommeldoos en blind
kies je er de macht uit van toen met overmoed
al spreekt wat je zegt boekdelen in alle talen
De taal uit het nieuwe boekdeel hoor ik niet
Het zwakke schaap schop je uit de bramen
en gooit het dan ten prooi voor al wie niet ziet
Je vliegt naar de meest verre werelddelen
Terwijl alles reeds zo lang staat beschreven
voert je eigenzinnig eigen toespraken ten tonele
Je schuwt het, en daarin ben je bedreven,
de ware inhoud van de leer door te geven.
